زعفران به عنوان یکی از ارزشمندترین محصولات کشاورزی، نیازمند مدیریت دقیق منابع آب است. با توجه به کاهش بارندگی و محدودیت منابع آبی در مناطق خشک و نیمه خشک، استفاده از روش های سنتی غرقابی دیگر پاسخگوی نیازهای کشاورزان نیست. امروزه تغییر رویکرد به سمت سیستم های نوین آبیاری مانند آبیاری قطره ای با نوارهای تیپ، به یک ضرورت در توسعه مزارع زعفران تبدیل شده است.
در روش آبیاری تحت فشار و قطره ای، آب به صورت مستقیم و با دبی کنترل شده در اختیار ریشه گیاه قرار می گیرد. این سیستم از تبخیر سطحی و هدررفت آب به شدت جلوگیری کرده و باعث توزیع یکنواخت رطوبت در تمام طول ردیف های کشت می شود. حضور مستمر مهندسین و کارشناسان کشاورزی برای پایش دقیق فشار آب سیستم، بررسی فیلتراسیون و کنترل رطوبت خاک، نقش تعیین کننده ای در موفقیت این روش دارد. با تنظیم دقیق برنامه آبیاری، پیاز زعفران از تنش های آبی در امان مانده و تراکم و کیفیت گل دهی آن به شکل قابل توجهی بهبود می یابد.
استفاده از شبکه های قطره ای علاوه بر بهینه سازی مصرف آب، به مدیریت بهتر مزرعه نیز کمک می کند. در این روش رشد علف های هرز در فواصل بین ردیف ها کاهش یافته و امکان تزریق کودهای تقویتی به صورت محلول در آب مستقیما به شبکه آبیاری فراهم می شود. توسعه این زیرساخت های مدرن، اگرچه در ابتدا نیازمند سرمایه گذاری و تجهیز مزرعه است، اما در سال های بعدی با کاهش هزینه های کارگری و افزایش تناژ برداشت زعفران خشک، حاشیه سود کشاورزان را به حداکثر می رساند.
